Thuis

''May your adventures bring you closer together, even as they take you far away from home''

Sinds twee weken ben ik weer thuis. En zo voelt het ook echt. Het is al best wel een tijdje sinds mijn laatste blog. Ik vond het moeilijk om te schrijven. Ik wilde niet. Ik had er geen zin in. Het voelde te confronterend. Op papier zetten dat je eigenlijk niet zo'n leuke tijd hebt gehad, maakt het definitief en tastbaar. Ik wist dat ik vroeg of laat een blog moest schrijven, zodat jullie op de hoogte zouden zijn van mijn keuze om naar huis te gaan, vandaar dat ik deze blog nu schrijf.

Ik vind het nog best lastig om te reflecteren op mijn 9 maanden in Zuid-Afrika en wat er nou precies de bedoeling van was. Ik denk dat het daar nog iets te vers voor is. Op dit moment overheerst teleurstelling en daar wil ik ook ruimte voor laten. Ik wil dingen niet et snel rationaliseren, door te zeggen dat God hier een bedoeling mee had en dat dit misschien wel belangrijk is voor de toekomst. Teleurstelling net als andere emoties, moet gewoon de ruimte krijgen om geuit te kunnen worden.

Natuurlijk was het niet alleen negatief. Ik heb mooie mensen ontmoet, gave plekken bezocht en de Heer aan het werk gezien. Ik heb duidelijk mogen zaaien in de levens van mensen en de tijd zal laten zien hoe vruchtbaar mijn tijd in Zuid-Afrika geweest is.

Afgelopen zondag mocht ik preken in de Morgenster en iemand stuurde mij achteraf een bericht dat ze een andere Reyer op het podium zag, veel meer doorleeft. Ik denk dat ik daar wel amen op kan zeggen. Ik ben dezelfde Reyer, maar toch een beetje anders. De komende tijd ga ik voor een paar maandjes wat fysiek werk doen, terwijl ik wacht op mijn sollicitatie voor het werk als jeugdwerker in de Morgenster. Ook ga ik vanaf September weer terug naar de universiteit om in de komende drie jaar mijn master te halen. Ik zie uit!