In de voetsporen van de olifant

''Zuid Afrika?'', ''Wat moet je daar doen dan?''. Dat is de vraag die ik in mijn eerste blog post wil beantwoorden. Het begon eigenlijk allemaal in oktober 2022. Ik was rond die tijd erg bezig met de vraag wat ik zou gaan doen na mijn opleiding theologie (die ik hoop af te ronden in juni). Wilde ik meteen aan de slag gaan in de kerk? Of wilde ik misschien nog doorstuderen? Beide opties vond ik eigelijk een beetje lastig. Maar God wist wat ik zou gaan doen.

Terwijl ik een beetje verveeld in het kantoortje van KorfVis zat te tekenen (niet tegen m'n baas zeggen), zei een collega tegen mij, 'Teken even een olifant'. Fanatiek begon ik te tekenen.

Ik was zelfs zo trots op mijn creatie dat ik er een foto van maakte en in de groepswhatsapp van ons gezin stuurde. Natuurlijk dacht ik er op dat moment niets bij, maar dit bleek later de eerste van vele keren te zijn dat God tot mij sprak. Die zondag vroeg ik op de bidstond of de groep wilde bidden voor duidelijkheid wat betreft mijn toekomst. Nietsvermoedend liep ik na de bidstond naar huis door de ginkies van het oude dorp en terwijl ik daar liep vond ik een papier. Een papier (hier heb ik jammer genoeg geen foto van) waar een olifant in was uitgeknipt. Al hoewel ik het nog steeds niet koppelde aan de vraag die ik had, begon ik me wel af te vragen wat God wilde spreken. Wat bedoelde hij hiermee?

Tijdens mijn stille tijd dacht ik het antwoord gevonden te hebben. God wil dat ik ga bidden voor Rick. Een olifant heeft immers grote oren en hij is doof aan één oor en heeft een beetje flaporen (Sorry Rick). God heeft al wel eens op bijzondere manieren gesproken, dus waarom nu niet? Ik maakte een afspraak voor een bakkie koffie en begon met hem te bidden. Na een kwartier bidden kon Rick nog steeds niet beter horen en begon ik te twijfelen, zou ik het dan verkeerd begrepen hebben? wat zou God dan bedoelen met die olifanten?

In Oktober gingen mijn moas naar Schotland. Ik was niet mee en terwijl ze weg waren stuurde Riekelt in eens een foto in de whatsapp groep. Een foto van een olifant in Schotland. Ik begon te denken, maar kon me niet herinneren dat ik iets met hem had gedeeld over de olifanten. Toen ik hem vroeg waarom hij hier een foto van had gemaakt, zei die, 'Ja, weet ik niet, gewoon zo random'.

Wat moet dit ooit betekenen? Waarom zag ik overal olifanten? Waar sloeg dit op? En bij deze olifant staat zelfs een bijbeltekst dat ik moet vertrouwen op de Heer!? Ik had letterlijk geen idee. Ondertussen was ik wel druk bezig met onderzoek doen naar potentiële opties voor na mijn opleiding. Ik was dat jaar in aanraking gekomen met de Vineyard beweging en was op slag verliefd geworden. Fanatiek las ik alle boeken die er te krijgen waren over de beweging en bezocht ik de jaarlijkse conferentie (Later een post over de Vineyard beweging). Grappend wordt er binnen de Vineyard beweging gezegd dat je geen Vineyarder wordt, maar erachter komt dat je dat altijd al was. Zo voelde dat echt voor mij. De theologie en manier van doen binnen de Vineyard sprak mij aan en voelde als een thuis. Zou ik misschien iets kunnen doen in deze beweging?

Het bleek dat er over heel de wereld Vineyard gemeentes waren die stages aanbieden voor jonge mensen. Via Menno Helmus (director van Vineyard Benelux) kwam ik in contact met iemand die zo'n stage had gedaan. Tijdens het gesprek werd ik niet meteen enthousiast. Ik wilde niet weer in de schoolbanken, ik wil aan het werk! Toch bekeek ik een aantal sites van kerken waar de stages werden aangeboden. Zo kwam ik ook bij de livestream van een kerk uit Zuid Afrika.... NEE!!, dit kan toch niet waar zijn?... dit slaat helemaal nergens op... De preekstoel van de kerk was een olifant?

Het voelde alsof er allerlei puzzelstukjes ineens op zijn plek vielen. Ik had ineens een diepe overtuiging over wat ik moest gaan doen. Ik moest en zou naar Zuid Afrika toe. Via Via kreeg ik contact met de voorgangers van Fountain Vineyard en ze waren meteen enthousiast: ''Wanneer kom je?'' vroegen ze. De deur van God stond wagenwijd open, niets stond in de weg.

Nu, 1 jaar later, komt de dag dat ik naar Zuid Afrika reis steeds dichterbij. 23 Juli vlieg ik samen met mijn vader af naar Kaapstad en vanaf daar reizen we binnen zeven dagen naar Port Elizabeth. Achter de olifanten aan, de plek waar mijn avontuur met God zal beginnen.